Koleją wzdłuż Zalewu | Mit der HUB das Haff entlang

116335861

Kolej Nadzalewowa uważana była za jedną z najładniej położonych kolejek w prowincji pruskiej. Atrakcję stanowiły nie tylko tamtejsze urokliwe miasteczka, ale też widoki, jakie można było podziwiać po drodze z okien pociągu.

[Die deutsche Version befindet sich darunter ↓]

Lokalny krajobraz zachwycał szczególnie na odcinku pomiędzy Jagodnem (Wogenab) a Fromborkiem. Turystów urzekał zwłaszcza kontrast pomiędzy płaską taflą Zalewu a stromymi zboczami wyżyny. Doskonałą perspektywę zapewniały duże, panoramiczne okna wagonów widokowych.

Poza tym praktycznie każda miejscowość na szlaku oferowała turystom coś ciekawego. W przewodnikach podawano wiele wariantów tras i wycieczek zaczynających się na poszczególnych stacjach.

Poniżej przedstawiam siedem historycznych propozycji krótkich podróży i wędrówek, prezentujących moim zdaniem najładniejsze miejsca nad Zalewem. W zestawieniu nie ma Tolkmicka, o którym można przeczytać tutaj.

  1. Wogenab – Reimannsfelde

Ze stacji kolejowej w Jagodnie należało kierować się w stronę Ziegelwald, czyli Ceglanego Lasu. Do XIX wieku mieściła się tam cegielnia, zaś w 1912 roku pośród lasu wybudowano niewielki ośrodek sanatoryjny. Stamtąd należało przejść w stronę Szwajcarii Próchnickiej (Dörbecker Schweiz), gdzie można było podziwiać wspaniałe widoki. Wycieczka kończyła się w Nadbrzeżu.

Szwajcaria Próchnicka

  1. Steinort – Reimannsfelde

Krótka wycieczka z Kamionka do Nadbrzeża. Po drodze przez wąwóz (Steinorter Schlucht) warto było wspiąć się na pobliskie wzgórze nazywane Blisanenberg, skąd rozciągał się rozległy widok na całą okolicę. Z kolei w Nadbrzeżu można było udać się do niewielkiego uzdrowiska z parkiem zdrojowym.

Fragment Szwajcarii Próchnickiej i gospoda w Nadbrzeżu

  1. Succase – Panklau

Kolejna wycieczka zaczynała się w Suchaczu. Polecano tam przyjeżdżać zwłaszcza w porze kwitnienia wiśni, gdy piękne sady barwiły się na biało. Ponadto pomiędzy stacjami Succase I i Succase II leżały malownicze stawy z karpiami należące do Moebusa, które warto było zwiedzić.

Z Suchacza prowadziła wygodna droga do Pęklewa, gdzie na zakończenie wycieczki można było spędzić trochę czasu w gospodzie.

Stawy Moebusa w Suchaczu

  1. Succase – Lenzen

Z Suchacza można było wybrać się także na południowy wschód – w kierunku Łęczy, jednej z najstarszych wsi na Wyżynie Elbląskiej. Po drodze mijało się niewielkie wzniesienie – Engberg. Łęcze zapewniały liczne atrakcje i udogodnienia dla turystów: dwie gospody (Zur Post Wernera oraz Zur Haffuferbahn Blietschaua), wygodny pensjonat, pocztę, a nawet kręgielnię.

Widok na Łęcze

  1. Panklau – Forsthaus Panklau

Tereny w okolicach Pęklewa słynęły zwłaszcza z pięknych lasów bukowych, nazywanych Heilige Hallen. W XIX wieku niedaleko Pęklewa baron von Minnigerode otworzył malowniczy leśny zajazd – Forsthaus Panklau. Do leśniczówki chętnie przyjeżdżali okoliczni mieszkańcy, bywał tam także jeden z dyrektorów spółki Kolei Nadzalewowej, Otto Rieseler.

Forsthaus Panklau

  1. Panklau – Cadinen

Przystanek w Kadynach przez długi czas nie obsługiwał publicznego ruchu, dlatego droga gruntowa z Pęklewa do Kadyn była bardzo dobrze znana mieszkańcom terenów nadzalewowych. Tę malowniczą trasę polecano jednak także turystom – na wycieczki piesze, konne lub samochodowe.

Droga z Pęklewa do Kadyn

Pod zarządem cesarza Wilhelma, właściciela Kadyn od 1899 roku, wieś stała się prawdziwą perełką lokalnej architektury. W czasie nieobecności kajzera można było podziwiać jego rezydencję z pięknym parkiem. Ze szczytowych partii ogrodów rozciągał się wspaniały widok na zalew i całą okolicę. Wart zobaczenia był także tysiącletni dąb.

Pałac w Kadynach

  1. Frauenburg

Frombork, ze swoją wielowiekową tradycją i licznymi zabytkami, także cieszył się popularnością wśród turystów. Szczególnie polecano zwiedzanie Wzgórza Katedralnego z imponującą świątynią oraz wieżą Kopernika. Przy ładnej pogodzie doskonale widać było Mierzeję Wiślaną.

Wnętrze fromborskiej katedry

 

Zdjęcia pochodzą z publikacji „Fremdenführer durch Elbing und Umgegend” oraz z portalu bildarchiv-ostpreussen.de.  

♦   ♦   ♦

 

 

Die Haffuferbahn wurde als einer der am schönsten gelegenen Kleinbahnen in der Provinz Preußen angesehen. Die Hauptatraktionen waren nicht nur dortige zauberhafte Städtchen, aber auch Aussichte, die man unterwegs bewundern konnte.

Die lokale Landschaft bezauberte besonders auf der Strecke zwischen Wogenab und Frauenburg. Die Touristen begeisterten sich vor allem für den Kontrast zwischen dem flachen Wasserspiegel und den steilen Abhängen der Haffküste. Die große Fenster der Aussichtswagen gewährten den tollen Ausblick.

Auβerdem jede Ortschaft auf der Bahnstrecke bot den Touristen etwas Interessantes an. Die Reiseführer gaben viele verschiedene Variante des Ausfluge an, die an den einzelnen Bahnhaltestellen begannen.

Hier stelle ich sieben historischen Vorschlage der Reisen und Wanderungen dar, die meiner Meinung nach präsentieren die schönste Orte am Haff. Ich habe Tolkemit übergegangen – Sie können über das hier lesen.

  1. Wogenab – Reimannsfelde

Von die Bahnhaltestelle in Wogenab sollte man den Weg nach Ziegelwald einschlagen. Bis 19. Jahrhundert befand sich dort eine Ziegelei, und im 1912 wurde in der Mitte des Waldes ein kleiner Kurort gebaut. Von hier sollte man nach Dörbecker Schweiz wandern, wo er die tolle Ausblicke bewundern konnte. Der Ausflug ging zu Ende in Reimannsfelde.

Doerbecker Schweiz

  1. Steinort – Reimannsfelde

Eine kurze Reise von Steinort nach Reimannsfelde. Auf dem Weg durch die Steinorter Schlucht lohnte es sich, auf den Blisanenberg hinaufzusteigen, woher großartiger Rundblick sich ausgebreitete. In Reimannsfelde konnte man sich zum kleinen Kurort mit dem Park begeben.

Doerbecker Schweiz und Gasthaus Reimannsfelde

 

  1. Succase – Panklau

Ein weiterer Ausflug began in Succase. Man empfahl vor allem in der Zeit der Blüte der Kirche dort zu kommen, wenn die Garten sich weiß färbten. Auβerdem zwischen den Bahnstationen Succase I i Succase II lagen die Karpfenteiche des Herrn Moebus, die man durfte besichtigen.

Von Succase führte eine bequeme Weg bis Panklau, wo man sich am Ende der Reise in dem Gasthaus erholen konnte.

Karpfenteiche von Moebus

 

  1. Succase – Lenzen

Von Succase konnte man auch seine Schritte nach Südosten lenken – in Richtung von Lenzen, einer der ältesten Dörfer an der Elbinger Höhe. Unterwegs ging man an dem Engberg vorbei. Im Übrigen bot Lenzen viele Atraktionen und Bequemlichkeiten für Touristen an: zwei Gasthäuser (Zur Post von Werner und Zur Haffuferbahn von Blietschau), eine angenehme Pension, eine Post, und sogar eine Kegelbahn.

Lenzen

  1. Panklau – Forsthaus Panklau

Das Gebiet im Bereich von Panklau war besonders für die herrliche Buchenwälder, Heilige Hallen genannte, berühmt. Im 19. Jahrhundert in der Nähe von Panklau eröffnete Freiherr von Minnigerode einen malerischen Gasthof – Forsthaus Panklau. Die hiesige Anwohner kammen dort sehr gern, das Forsthaus besuchte auch Otto Rieseler, der Betriebsleiter von Haffuferbahn.

Forsthaus Panklau

  1. Panklau – Cadinen

Die Haltestelle Cadinen bediente den öffentlichen Verkehr für eine lange Zeit nicht. Deshalb war der Grundweg zwischen Panklau und Cadinen der Anwohner sehr gut bekannt. Diese angenehme Route war auch den Touristen empfohlen – für Wanderungen, Kutschfahrten oder Autofahrten.

Der Weg zwischen Panklau und Cadinen

In der Zeit von Kaiser Wilhelm, Besitzer von Cadinen seit 1899, das Dorf verwandelte sich in den Juwel der lokalen Baukunst. Während der Abwesenheit des Kaisers konnte man das Schloss und Park besichtigen. Von den oberen Teilen des Gartens breitete sich eine tolle Aussicht aus. Sehenswert war auch eine tausendjährige Eiche.

Cadinen Schloss

  1. Frauenburg

Diese Stadt, mit ihrer jahrhundertealte Geschichte und zahlreiche Sehenswürdigkeiten, hatte auch Erfolg inmitten von Touristen. Besonders sehenswürdig war der alte Dom mit dem Kopernikus Turm. Bei der schönen Wetter konnte man die Frische Nehrung sehen. 

Frauenburger Dom

Die Bilder stammen aus der Publikation „Fremdenführer durch Elbing und Umgegend” und aus dem Portal bildarchiv-ostpreussen.de.  

Reklamy